Ես ուզում եմ փոխել իմ կյանքը

Home » Դպրոցական հուշեր » Իմ հաղթանակի «արդյունքը»

Իմ հաղթանակի «արդյունքը»

Արխիվ

Ներմուծիր էլեկտրոնային փոստ

Join 809 other followers

Վիճակագրություն

  • 564,906 կտտոց

Ես մասնակցելու էի «Երգը  բարեկամության կամուրջ է» ռուսական երգի հանրապետական փառատոնի տարածաշրջանային փուլին: Իմ հետ միասին մասնակցելու էին նաև իմ ընկերուհիները` Մանեն և Անին:

Մենք բոլորս էլ շատ ուրախ էինք, քանի որ սա շատ լավ հնարավորություն էր մեր ապագայի և  մեր դպրոցի համար: Ես ընտրել էի էստրադային երգ:

Մենք երգեցինք երգերը և վերջում պարզվեց, որ մեր դպրոցից անցել եմ միայն ես: Դրա համար ես անչափ ուրախ էի, Անիին ու Մանեն` նույնպես: Երբ ես առավոտյան գնացի դպրոց, բոլորն ինձ շնորհավորեցին, և բոլորը շատ ուրախ էին իմ հաղթանակի համար:

Բայց իմ այս հաղթանակը իմ վրա շատ թանկ նստեց: Երբ դասերը վերջացան, ընկերուհիներով հավաքվեցինք, որ պատմեմ իրենց այդ մրցույթի մասին: Բոլորը եկել էին, իսկ Մանեն չկար: Ես մտածում էի, որ նա իմ հաղթանակից շատ է տխրել, բայց մի պահ մոռացա այդ ամենը և ընկերուհիներիս պատմեցի մրցույթի մասին:

Ամենավատը այն էր, որ Մանեն իմ մոտ չէր ցույց տալիս իր տխրությունը, ասում էր, որ ինձ համար շատ ուրախ է: Սակայն դա, իրականում, այդպես չէր: Նա մեր մյուս ընկերուհիների մոտ մեկ այլ բան էր ասում: Ասել էր, որ ինքն ավելի լավ է երգել, քան ես: Այս ամենի մասին չուզեցի, որ ծնողներս իմանան և չասացի նրանց:

Առավոտյան արթնացա, հագնվեցի և շտապ գնացի դպրոց: Նրան առաջին ժամը չտեսա, մտածեցի, որ դասի չի եկել, սակայն երբ մենք քիմիայի էինք, իմ ընկերուհի Արփինեն ասաց, որ Մանեն դասի է եկել, և նա դասի ժամանակ լաց է եղել իմ հաղթանակի պատճառով, իսկ ուսուցչուհին նրան հանգստացնելու համար ասել է.

– Մանե ջան, շատ մի մտածի, չգիտե՞ս, որ նրա մայրը երգի առումով շատ մեծ կապեր ունի, և նա այնտեղ հաստատ ծանոթներ է գտել և դրա համար էլ նա անցել է, իսկ դու` ոչ:

– Բայց ինչի՞ եք նման բաներ ասում,- մեջ է ընկել մեր դասարանի Արմենը,- դուք չգիտե՞ք ընկեր Պողոսյան, որ եթե նրա մայրն էլ կապեր չունենար, մեկ է նա կանցներ, որովհետև լավ է երգում:

Եվ այսպես ուսուցչուհին ու Արմենը վիճել են: Երբ դասամիջոց էր` Մանեն եկավ իմ կողքով անցավ և շատ սառը բարևեց: Ես ամեն ինչ հասկացա…

Երբ եկա տուն` որոշեցի, որ այս ամենը պատմեմ ծնողներիս: Մայրս ինձ ասաց, որ ես շատ չտխրեմ, քանի որ Մանեն ուղակի նախանձում է ինձ: Ես մի քիչ հանգստացա և որոշեցի, որ էլ երբեք չտխրեմ:

Արդեն մի քանի շաբաթ էր անցել, և ես Մանեի հետ չէի շփվում.  նա գիտեր, որ ես ամեն ինչ հասկացել եմ:

Որոշ ժամանակ անց Մանեիի հետ սկսեցինք նորից շփվել, բայց ես նրան չեմ կարող համարել ինձ իսկական ընկերուհի, քանի որ չեմ կարողանում մոռանալ այդ ամենը:


Advertisements

2 Comments

  1. Ոչինչ Արև ջան,շատ մի մտածի:Նման դեպքերում ամենաճիշտ քայլը երևի արհամարանքն է:Կգա մի օր ,որ կփոշմանի ու կգա քո հետ խոսելու;

    Like

  2. Արևկա says:

    Ճիշտ ես նա անպայման կփոշմանի, բայց դե չի կարելի այդպես վարվել…

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: